Naar de inhoud

1 Tessalonicenzen 4: rouwen met hoop

Paulus troost een gemeente die rouwt: wie gestorven is, zal samen met de levenden bij de Heer zijn.

Bijbelverwijzing: 1 Tessalonicenzen 4,13-18

Bijgewerkt op

Past bij een uitvaart

In het kort

Duur, rustig voorgelezen
Ongeveer anderhalve minuut
Plek in de viering
  • Tweede lezing · Uitvaartmis en Afscheidsviering in een woorddienstWie: lezer
  • Bijbellezing · Dankdienst voor het levenWie: lezer of voorganger
  • Tweede schriftlezing · Rouwdienst in de kerkWie: lezer of voorganger
  • Schriftlezing · Begrafenis met rouwdienstWie: voorganger
  • Schriftlezing bij het graf · Begrafenis met rouwdienstWie: voorganger
  • Lezing uit de Bijbel · AfscheidsbijeenkomstWie: voorlezer
Katholieke Kerk
In de lijst die de Kerk voor de uitvaart voorstelt

Laat wie de viering leidt je keuze vooraf lezen: die heeft het laatste woord.

De nieuwe vertalingen tonen we niet zelf: die zijn auteursrechtelijk beschermd. Je vindt ze in het lectionarium van je parochie of op debijbel.nl. Onderaan deze pagina staat de tekst uit de Statenvertaling (1886). Die mag je vrij gebruiken.

Gebruik in je boekje

Waar gaat deze lezing over?

De christenen in Tessalonica maken zich zorgen over wie van hen gestorven is. Paulus schrijft hun een troostbrief. Hij zegt niet dat ze geen verdriet mogen hebben. Wel dat ze anders mogen rouwen: met hoop. Omdat Jezus gestorven en opgestaan is, zal God ook de doden met hem meebrengen. Paulus beschrijft in beelden van zijn tijd, met een bazuin en wolken, hoe levenden en doden samen de Heer tegemoet gaan. Daarna zijn ze voorgoed samen bij hem. Hij sluit af met de vraag om elkaar hiermee te troosten.

Wanneer past deze lezing?

Bij een uitvaart, als tweede lezing. De lezing is geschikt voor bijna elke uitvaart. Ze erkent het verdriet en zet er hoop naast. Ze past bij families die samen willen uitdrukken dat ze hopen op een weerzien.

Voorlezen

Het middenstuk heeft grote beelden. Lees die rustig, zonder nadruk op het dramatische. De laatste zin, over elkaar troosten, is voor iedereen in de kerk bedoeld. Kijk dan even op naar de mensen.

Tekst uit de Statenvertaling (1886)

1 Tessalonicenzen 4,13-18

Dit is een oude vertaling. Je mag deze tekst gratis in je boekje afdrukken. In een katholieke mis lees je uit het lectionarium. Plak dan de tekst die je parochie gebruikt.

Doch, broeders, ik wil niet, dat gij onwetende zijt van degenen, die ontslapen zijn, opdat gij niet bedroefd zijt, gelijk als de anderen, die gene hoop hebben. Want indien wij geloven, dat Jezus gestorven is en opgestaan, alzo zal ook God degenen, die ontslapen zijn in Jezus, wederbrengen met Hem. Want dat zeggen wij u door het Woord des Heeren, dat wij, die levend overblijven zullen tot de toekomst des Heeren, niet zullen voorkomen degenen, die ontslapen zijn. Want de Heere Zelf zal met een geroep, met de stem des archangels, en met de bazuin Gods nederdalen van den hemel; en die in Christus gestorven zijn, zullen eerst opstaan; Daarna wij, die levend overgebleven zijn, zullen tezamen met hen opgenomen worden in de wolken, den Heere tegemoet, in de lucht; en alzo zullen wij altijd met den Heere wezen. Zo dan, vertroost elkander met deze woorden.

Bijbeltekst: Statenvertaling (NBG-editie 1886), spelling aangepast door Ordofolio.

Past goed bij

Terug naar Lezingen en bijbelteksten voor een uitvaart