Naar de inhoud

Handfasting

Uitleg voor in het boekje bij handfasting, het oude gebruik waarbij de handen van het paar met een lint worden verbonden.

Past bij een huwelijk

Bij de handfasting worden de handen van N. met een lint samengebonden. Zo wordt zichtbaar wat zij elkaar vandaag beloven: dat zij met elkaar verbonden zijn. Vaak binden familieleden of vrienden elk een lint, met een eigen wens voor het paar.

Gebruik in je boekje

Handfasting is een oud gebruik waarbij de handen van het paar met een lint of koord worden samengebonden. Het past bij een trouwceremonie zonder kerk, vaak direct na de beloften of het jawoord. Het is een tastbaar moment dat gasten zich lang herinneren.

Zo maak je het persoonlijk

Waar N. staat, zet de bouwer jullie namen. Kies linten in kleuren die iets voor jullie betekenen, of gebruik een stuk stof met een verhaal, zoals een sjaal van een oma. Laat ouders, getuigen of vrienden elk een lint binden en vraag hen vooraf om een korte wens te bedenken. Na de ceremonie kun je de linten bewaren, bijvoorbeeld in een lijst.

Wie doet het en hoe lang duurt het

De ceremoniespreker of trouwambtenaar leidt het moment en legt de linten om jullie handen. Met één lint duurt het een minuut. Als meerdere mensen een lint binden en een wens uitspreken, reken dan op drie tot vijf minuten. Oefen de knoop vooraf, dan blijft het rustig.

Deze pagina wacht nog op controle door onze liturgische redactie.