Naar de inhoud

Huwelijkskaars

Uitleg voor in het boekje bij het aansteken van de huwelijkskaars tijdens een kerkelijke trouwviering.

Past bij een huwelijk

N. steken samen de huwelijkskaars aan. Zij nemen daarvoor het licht van de paaskaars, het teken van het licht van Pasen. De kaars gaat straks mee naar huis, om aan te steken op dagen die ertoe doen, zoals hun trouwdag of een moment waarop zij elkaar extra nodig hebben.

Gebruik in je boekje

De huwelijkskaars is een geliefd gebruik in veel kerkelijke trouwvieringen. Jullie steken samen een kaars aan, vaak aan de paaskaars: de grote kaars die in de paasnacht voor het eerst brandt en het hele jaar in de kerk staat. Het is een mooi gebruik, maar niet verplicht.

Zo maak je het persoonlijk

Waar N. staat, zet de bouwer jullie namen. Veel paren laten hun namen en de trouwdatum op de kaars zetten, of kiezen een kaars in de kleuren van hun bruiloft. Sommigen steken eerst ieder een eigen kaarsje aan en daarmee samen de grote kaars. Vraag de priester welke vorm in jullie kerk gebruikelijk is. Die heeft het laatste woord over de viering.

Wie doet het en hoe lang duurt het

Jullie doen het samen, soms met hulp van de koster of een kind uit de familie. Het aansteken zelf duurt een minuut. Vaak speelt er zachte muziek bij of zingt het koor een lied. De korte uitleg in het boekje helpt gasten die het gebruik niet kennen.

Deze pagina wacht nog op controle door onze liturgische redactie.