Naar de inhoud

Klaagliederen 3: elke morgen nieuw

Iemand in diepe ellende vindt toch hoop: Gods trouw en liefde houden nooit op. Een lezing van klacht naar vertrouwen.

Bijbelverwijzing: Klaagliederen 3,17-26

Bijgewerkt op

Past bij een uitvaart

In het kort

Duur, rustig voorgelezen
Ongeveer anderhalve minuut
Plek in de viering
  • Eerste lezing · Uitvaartmis en Afscheidsviering in een woorddienstWie: lezer
  • Bijbellezing · Dankdienst voor het levenWie: lezer of voorganger
  • Schriftlezing · Rouwdienst in de kerk en Begrafenis met rouwdienstWie: lezer of voorganger
  • Schriftlezing bij het graf · Begrafenis met rouwdienstWie: voorganger
  • Lezing uit de Bijbel · AfscheidsbijeenkomstWie: voorlezer
Katholieke Kerk
In de lijst die de Kerk voor de uitvaart voorstelt

Laat wie de viering leidt je keuze vooraf lezen: die heeft het laatste woord.

De nieuwe vertalingen tonen we niet zelf: die zijn auteursrechtelijk beschermd. Je vindt ze in het lectionarium van je parochie of op debijbel.nl. Onderaan deze pagina staat de tekst uit de Statenvertaling (1886). Die mag je vrij gebruiken.

Gebruik in je boekje

Waar gaat deze lezing over?

De dichter heeft zijn vrede verloren. Hij weet niet meer hoe geluk voelt. Alles waarop hij hoopte, lijkt weg. Hij denkt steeds aan zijn ellende en voelt zich terneergeslagen. Maar dan draait er iets om. Hij haalt zich iets voor de geest dat hem hoop geeft: Gods liefde is nog niet uitgeput. Elke ochtend begint ze opnieuw. God is trouw. Daarom wil hij stil wachten op Gods hulp. Wie geduldig op God wacht, mag op zijn goedheid rekenen.

Wanneer past deze lezing?

Bij een uitvaart, als eerste lezing. De lezing neemt verdriet serieus. Ze begint niet met troost, maar met klacht. Daardoor herkennen veel rouwenden zich erin. Ze past bij een zwaar of onverwacht verlies. Ook bij een overledene die zelf veel tegenslag heeft gekend en toch bleef hopen.

Voorlezen

Er zit een duidelijke omslag in. Lees het eerste deel zacht en zwaar. Neem een pauze voor het moment waarop de hoop terugkomt.

Tekst uit de Statenvertaling (1886)

Klaagliederen 3,17-26

Dit is een oude vertaling. Je mag deze tekst gratis in je boekje afdrukken. In een katholieke mis lees je uit het lectionarium. Plak dan de tekst die je parochie gebruikt.

En Gij hebt mijne ziel verre van den vrede verstoten, ik heb het goede vergeten. Toen zeide ik: Mijne sterkte is vergaan, en mijne hoop van den HEERE. Gedenk aan mijne ellende en aan mijne ballingschap, aan den alsem en galle. Mijne ziel gedenkt er wel ter deeg aan, en zij bukt zich neder in mij. Dit zal ik mij ter harte nemen, daarom zal ik hopen; Het zijn de goedertierenheden des HEEREN, dat wij niet vernield zijn, dat Zijne barmhartigheden geen einde hebben; Zij zijn allen morgen nieuw, Uwe trouw is groot. De HEERE is mijn Deel, zegt mijne ziel, daarom zal ik op Hem hopen. De HEERE is goed dengenen, die Hem verwachten, der ziele, die Hem zoekt. Het is goed, dat men hope, en stille zij op het heil des HEEREN.

Bijbeltekst: Statenvertaling (NBG-editie 1886), spelling aangepast door Ordofolio.

Past goed bij

Terug naar Lezingen en bijbelteksten voor een uitvaart