Naar de inhoud

Gedenk mij

Christina Rossetti vraagt om herinnerd te worden, maar liever met een glimlach dan met verdriet. Eigen vertaling; voor een uitvaart.

Past bij een uitvaart

In het kort

Duur, rustig voorgelezen
Ongeveer een minuut
Plek in de viering
  • Gedicht · AfscheidsbijeenkomstWie: voorlezer

Gedenk mij als ik ben heengegaan, ver weg, naar het stille land; als je mij niet meer bij de hand kunt houden, en ik niet meer half omdraai om te gaan en toch blijf. Gedenk mij als je niet meer dag na dag vertelt over de toekomst die je voor ons zag: gedenk mij alleen; je begrijpt dat het dan te laat is voor raad of gebed. Maar als je mij een tijd vergeet en later weer aan mij denkt, treur dan niet: want als het donker en het vergaan een spoor laten van wat ik ooit dacht, dan zie ik veel liever dat je vergeet en glimlacht dan dat je je herinnert en verdrietig bent.

Christina Rossetti, vertaling Ordofolio redactie

Gebruik in je boekje

Waar gaat dit gedicht over?

Christina Rossetti schreef dit sonnet als jonge vrouw, in 1849. Iemand die gaat sterven spreekt tot een geliefde. In de eerste acht regels vraagt ze steeds: gedenk mij. Ze denkt aan de hand die ze niet meer kan vasthouden en aan de plannen voor later die niet meer uitkomen. Dan draait het gedicht om. Als je me een tijd vergeet, is dat goed. Ze wil liever dat de ander verder leeft en glimlacht dan dat de herinnering alleen verdriet geeft.

Deze vertaling is van de Ordofolio-redactie. We volgden het Engels regel voor regel en lieten het rijm los.

Wanneer past dit gedicht?

Bij een uitvaart, met of zonder kerkdienst. Het past goed bij een partner of een ouder die wilde dat de familie verder zou gaan. Het slot geeft troost zonder het verdriet weg te praten. Het gedicht noemt geen geloof, behalve het woord "gebed", dus het past ook bij een afscheid zonder kerk.

Voorlezen

Een kind, kleinkind of partner leest het voor. Neem een korte pauze voor "Maar als je mij een tijd vergeet": daar verandert de toon.

Terug naar Gedichten voor een uitvaart