Naar de inhoud

Moederken

Gezelles korte gedicht aan zijn moeder, van wie alleen het beeld in haar kind overbleef; voor de uitvaart van een moeder.

Bijgewerkt op

Past bij een uitvaart

In het kort

Duur, rustig voorgelezen
Minder dan een minuut
Plek in de viering
  • Gedicht · Dankdienst voor het leven en AfscheidsbijeenkomstWie: familie, vrienden of voorlezer

Laat wie de viering leidt je keuze vooraf lezen: die heeft het laatste woord.

't En is van u hiernederwaard, geschilderd of geschreven, mij, moederken geen beeltenis geen beeld van u gebleven.

Geen teekening geen lichtdrukmaal geen beitelwerk van steene 't en zij dat beeld in mij, dat gij gelaten hebt alleene.

o Moge ik, u onweerdig, nooit die beeltenis bederven, maar eerzaam laat ze leven in mij, eerzaam in mij sterven.

Guido Gezelle

Gebruik in je boekje

Waar gaat dit gedicht over?

De dichter spreekt zijn moeder aan. Er is op aarde niets van haar overgebleven: geen schilderij, geen tekening, geen foto en geen beeld in steen. Er is alleen het beeld dat ze in hem heeft achtergelaten. Hij bidt dat hij dat beeld nooit zal bederven. Het moet met eer in hem blijven leven, tot hij zelf sterft.

Zo laat het gedicht zien hoe een moeder voortleeft: niet in een lijstje aan de muur, maar in hoe haar kind is en leeft. Daarom raakt het ook families met dozen vol foto's.

Een paar oude en Vlaamse woorden: "'t En is" betekent er is niet (het Vlaams zet vaak een extra "en" bij een ontkenning), "hiernederwaard" is hier op aarde, "lichtdrukmaal" is een foto, "beitelwerk van steene" is een beeldhouwwerk, "onweerdig" is onwaardig en "eerzaam" betekent met eer.

Wanneer past dit gedicht?

Het past bij de uitvaart van een moeder of oma. Het zegt wat veel kinderen in stilte denken: wie zij was, draag ik nu zelf mee. Het gedicht noemt God niet, dus het past in een kerk en ook daarbuiten. Omdat het zo kort is, staat het mooi achterin het boekje of op de rouwkaart. Wil je een gedicht met meer verhaal, kijk dan bij De moeder de vrouw van Nijhoff.

Voorlezen

De regels zijn maar twee of drie woorden lang, maar elke strofe is één zin. Lees dus zin voor zin en niet regel voor regel. Wacht na "mij sterven" een paar tellen voordat je weggaat bij de lessenaar.

Over de dichter

Guido Gezelle (1830-1899) was priester en dichter in West-Vlaanderen. Vanaf 1871 was hij onderpastoor in Kortrijk. Onder dit gedicht zette hij "Kortrijk, 4/5 '91": hij schreef het in mei 1891. Het staat in "Laatste verzen", de bundel die in 1901 verscheen, na zijn dood. Wij nemen de tekst over uit die eerste druk. Latere drukken zetten er een paar komma's bij.

Past goed bij

Terug naar Gedichten voor een uitvaart en afscheid