Zie je ik hou van je
Een eenvoudig en innig liefdesgedicht van Herman Gorter; mooi om voor te lezen op een bruiloft.
Zie je ik hou van je, ik vin je zoo lief en zoo licht — je oogen zijn zoo vol licht, ik hou van je, ik hou van je.
En je neus en je mond en je haar en je oogen en je hals waar je kraagje zit en je oor met je haar er voor.
Zie je ik wou graag zijn jou, maar het kan niet zijn, het licht is om je, je bent nu toch wat je eenmaal bent.
O ja, ik hou van je, ik hou zoo vrees'lijk van je, ik wou het heelemaal zeggen — Maar ik kan het toch niet zeggen.
Herman Gorter
Waar gaat dit gedicht over?
Iemand is zo verliefd dat hij er bijna geen woorden voor heeft. Hij kijkt naar de ander en noemt gewoon op wat hij ziet: de neus, de mond, het haar, het kraagje, het oor met het haar ervoor. Hij zou het liefst die ander zijn, zo dichtbij wil hij komen. Aan het eind zegt hij eerlijk dat hij het nooit helemaal kan zeggen.
Het gedicht heeft geen titel. Het is bekend geworden onder de eerste regel.
Een paar oude woorden: "vin" is vind, "vrees'lijk" is vreselijk (hier: heel erg) en "heelemaal" is helemaal. De oude spelling "zoo" en "oogen" spreek je gewoon uit als zo en ogen.
Wanneer past dit gedicht?
Het past goed bij een huwelijk, op het gemeentehuis of in de kerk. Het is kort, persoonlijk en niet plechtig. Het werkt ook mooi in een boekje, naast een foto van jullie samen.
Voorlezen
Vaak leest een getuige, een vriend of een van de partners het voor. Lees het rustig en een beetje verlegen, zoals het geschreven is. De herhaling "ik hou van je" mag je gewoon laten klinken. Voorgelezen duurt het ongeveer een minuut.