'k Heb mijn traanen, onder 't klaagen,Tot mijn spijze, dag en nacht,Daar mij spotters durven vraagen:"Waar is God, dien gij verwacht?"Mijn benaauwde ziel versmelt,Als zij zich voor oogen stelt,Hoe ik, onder stem en snaaren,Feest hield met Gods blijde schaaren.
O mijn ziel! wat buigt g' u neder?Waartoe zijt g' in mij ontrust?Voed het oud vertrouwen weder;Zoek in 's Hoogsten lof uw' lust:Want Gods goedheid zal uw' drukEens verwisslen in geluk.Hoop op God; sla 't oog naar boven;Want ik zal zijn' naam nog looven.
'k Denk aan U, o God! in 't klaagen,Uit de landstreek der Jordaan;Van mijn leed doe 'k Hermon waagen;'k Roep van 't klein gebergt U aan.'k Zucht, daar kolk en afgrond loeit,Daar 't gedruis der waatren groeit,Daar uw golven, daar uw baarenMijn benaauwde ziel vervaaren.
Maar de HEER zal uitkomst geeven,Hij, die 's daags zijn gunst gebiedt:'k Zal in dit vertrouwen leeven,En dat melden in mijn lied.'k Zal zijn' lof, zelfs in den nacht,Zingen daar ik Hem verwacht,En mijn hart, wat mij moog' treffen,Tot den God mijns levens heffen.
'k Zal tot God, mijn steenrots, spreeken:"Waarom, Heer, vergeet Ge mij?'k Ga in 't zwart, door rouw bezweeken,Om mijns vijands dwinglandij,Die mij hoont, mij 't hart doorboort,Dat gestaâg deez' lastring hoort:Waar is God, op wien gij bouwdet,En aan wien g' uw zaak vertrouwdet?"
O mijn ziel! wat buigt g' u neder?Waartoe zijt g' in mij ontrust?Voed het oud vertrouwen weder;Zoek in 's Hoogsten lof uw' lust;Menigwerf heeft Hij uw' drukDoen verandren in geluk.Hoop op Hem, sla 't oog naar boven;Ik zal God, mijn' God, nog looven.