Bede
De Génestets gebed van vier regels om eens te mogen glimlachen naar Gods woning; voor de rouwkaart of achterin het boekje.
Bijgewerkt op
In het kort
- Duur, rustig voorgelezen
- Minder dan een minuut
- Plek in de viering
- Gedicht · Dankdienst voor het leven en AfscheidsbijeenkomstWie: familie, vrienden of voorlezer
Laat wie de viering leidt je keuze vooraf lezen: die heeft het laatste woord.
Dat mij Uw licht voor 't duister oord bewaar', God, waar één dag gelijkt als duizend jaar! Geef, dat ik eens die woning tegenlach', Waar duizend jaar gelijk is aan één dag.
P.A. de Génestet
Waar gaat dit gedicht over?
Een bede is een gebed. In vier regels vraagt de dichter God om twee dingen. Bewaar mij met uw licht voor de donkere plek, waar één dag duurt als duizend jaar. En geef dat ik eens mag glimlachen naar het huis waar duizend jaar voorbijgaan als één dag. De donkere plek is een plaats van verdriet, waar de tijd niet wil opschieten. De woning is de hemel, waar het goed is en de tijd er niet meer toe doet.
Het beeld van een dag en duizend jaar komt uit de Bijbel, uit Psalm 90 en uit de tweede brief van Petrus. De Génestet maakt er een spiegel van: dezelfde woorden, in omgekeerde volgorde, voor twee heel verschillende plaatsen.
Een paar oude woorden: "bewaar'" is een oude wensvorm (moge bewaren), "oord" is plek en "tegenlach'" betekent toelachen.
Wanneer past dit gedicht?
Het is kort genoeg voor de rouwkaart, de achterkant van het boekje of een bidprentje. Het past bij iemand die gelovig was en uitkeek naar het huis van de Vader. Het werkt goed naast Johannes 14, waar Jezus spreekt over de vele woningen in dat huis. Voor iemand die niet geloofde, kies je beter een ander gedicht.
Voorlezen
Lees de vier regels langzaam en laat na de tweede regel een korte stilte. De twee helften spiegelen elkaar: wat eerst angst is, wordt aan het eind belofte.
Over de dichter
Onder het gedicht staat 1856. Petrus Augustus de Génestet (1829-1861) was predikant en dichter; hij werd maar eenendertig. Het gebed staat in zijn "Dichtwerken", die in 1869, acht jaar na zijn dood, verschenen.
Past goed bij
Gedichten voor een uitvaart en afscheid
- De dood als verlosserAcht regels voor wie na een lange ziekte rust vond.
- MelopeeKort en zangerig, voor wie van water hield. Mooi op de rouwkaart.
- In memoriam (Ik ween om woorden)Voor wie nog zoveel had willen zeggen. Acht regels.
- De moeder de vrouwVertrouwd en helder, voor een moeder of oma die van zingen hield.